KEDİ

Son günlerde hayatımın en büyük kazıklarını yedim sanırım.Hiç beklemediğim kişilerden beklemediğim davranışlar..Yazık diyorum sadece.Çabuk inanıp güveniyorum demek insanlara.Zaten biçoğumuzun da en büyük hatası değil midir bu?Bi bakıyosun en yakınındaki bile arkanda açığını kolluyo.En çok üzüldüğümde bu davranışların karşılığında hiç kötü bişey diyemeyip hepsini içime atmak.Herkes bi açık bekliyo birbirini üzmek kırmak için.Ama ben yapamıyorum bunu.Karşımdaki ne derse ne yaparsa yapsın..Artık pek sevilmiyorum da zaten.Söylenebilicek daha bişey kalmadı.Kustu herkes kinini yüzüme.Geriye bana bitek yalnızlığım kaldı..